Badania ortopedyczne pozwalają ocenić stan kości, stawów, mięśni i więzadeł zwierzęcia. Weterynarz może dzięki nim ustalić przyczynę kulawizny, bólu, sztywności ruchów lub niechęci do aktywności. Badanie jest przeprowadzane zarówno u psów i kotów po urazach, jak i u zwierząt z podejrzeniem wad rozwojowych albo zmian zwyrodnieniowych.
Kiedy warto wykonać badanie ortopedyczne?
Wizyta u lekarza weterynarii jest wskazana, gdy zwierzę zaczyna kuleć, unika wchodzenia po schodach, ma trudności ze wstawaniem lub przestaje chętnie biegać i skakać. Niepokojącym sygnałem może być również obrzęk kończyny, nadwrażliwość na dotyk albo nietypowe ustawienie łapy.
Badania ortopedyczne wykonuje się także profilaktycznie – szczególnie u młodych zwierząt ras narażonych na dysplazję stawów oraz u psów aktywnych, sportowych i starszych.
Jak przebiegają badania ortopedyczne?
Na początku weterynarz przeprowadza wywiad z opiekunem. Pyta o moment pojawienia się objawów, wcześniejsze urazy, poziom aktywności zwierzęcia oraz przyjmowane leki. Warto opowiedzieć także o zmianach zachowania – ból ortopedyczny nie zawsze objawia się wyraźną kulawizną.
Kolejnym etapem jest obserwacja zwierzęcia w ruchu. Lekarz ocenia sposób chodzenia, długość kroków, ustawienie kończyn i rozłożenie ciężaru ciała. W niektórych przypadkach zwierzę porusza się również po schodach lub wykonuje kilka skrętów – pomaga to zauważyć nawet niewielkie nieprawidłowości.
Następnie weterynarz bada kończyny manualnie. Sprawdza zakres ruchu poszczególnych stawów, napięcie mięśni, stabilność więzadeł oraz reakcję na ucisk. Porównuje przy tym obie strony ciała. Badanie może obejmować również kręgosłup, miednicę i szyję, ponieważ źródło bólu nie zawsze znajduje się w miejscu, które zwierzę odciąża.
W gabinecie Alphavet.pl badanie ortopedyczne może być podstawą do zaplanowania dalszej diagnostyki i dobrania postępowania dopasowanego do wieku, kondycji oraz rodzaju dolegliwości pacjenta.
Czy potrzebne są dodatkowe badania?
Samo badanie kliniczne często pozwala określić, która część układu ruchu wymaga dokładniejszej oceny. Aby potwierdzić rozpoznanie, weterynarz może zalecić wykonanie zdjęcia RTG, badania USG, tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego.
W przypadku silnego bólu albo konieczności precyzyjnego ułożenia pacjenta diagnostyka obrazowa może odbywać się po podaniu środków uspokajających. Decyzję zawsze podejmuje lekarz – po uwzględnieniu stanu zdrowia zwierzęcia i zakresu planowanego badania.